[ شركت در حركت‌هاى اجتماعى ] تفسير : إِنَّمَا المُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَن لِمَن شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ يعنى : جز اين نيست كه مؤمنان صادق و راستين كسانى هستند كه به خدا و فرستادهء او ايمان آورده‌اند و چون همراه پيامبر در كار مهم و عمومى باشند ( كارى كه بزرگان قوم را در يك‌جا جمع مىكند نظير احتمال حملهء دشمن ، يا دادن بسيج عمومى براى حمله يا دفاع ، يا نقشهء محاصرهء دشمن ، يا بيرون شدن از محاصره ، يا حضور در جمعه و عيد و استسقاء و غير ذلك ) از نزد پيامبر نمىروند تا از او اجازه بگيرند . اى پيامبر ، بىترديد آنهايى كه در اين مواقع خاص از تو استجازه مىكنند آنهايند كه به حقيقت به خدا و فرستادهء او ايمان آورده‌اند ، پس اگر براى برخى از كارهايشان از تو رخصت خواستند به هركس از آنها بخواهى رخصت بده و براى آنها از خداوند طلب آمرزش كن ، زيرا خداوند بسيار آمرزنده و مهربان است . لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُم بَعْضاً قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنكُمْ لِوَاذاً فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ « 63 » أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِى السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ قَدْ يَعْلَمُ مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ وَيَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ « 64 »